ارد بزرگ: سکوی پرش و گزینش بهتر می تواند در هر گاه و جایی یافت شود ، مهم آنست که تا آن زمان ، پاکی و شادابی خویش را نگاه داریم .
ارد بزرگ: گزینش می تواند درست و یا نادرست باشد ، گزینش گری یک هنر است . بهره بردن از تجربه های دیگران می تواند به گزینش راه درست کمک کند .
ارد بزرگ: پرسشگری حس کودکانه ایی است که تا پایان زندگی باید همراهش داشت .
ارد بزرگ: اهل خرد ، پیشتاز روزگار خویش اند .
ارد بزرگ: آدم خردمند ، تار و پودهای اصلی زندگی را می یابد .
ارد بزرگ: شب زندگی برای خردمند ، همچون روز روشن است .
ارد بزرگ: سخن های پست ، آدمهای حقیر را جذب و خردمندان را فراری می دهد .
ارد بزرگ: بازده خرد برای اهل معنا ، کلام سکرآور است .
ارد بزرگ: هر آنکه خردمندتر است اهریمن بیشتر به او حمله می کند . در میدان جنگ و آورد او هزاران فتنه و افسون کشته شده را خواهی دید .
ارد بزرگ: دانش امروز فر بسیاری در پی داشته ، اما نیروی جاری سازی آرامش به روان ما را ندارد . امنیت را بزرگان خردمند به ما می بخشند .
ارد بزرگ: خواست ادب آن نیست که هر چه ما می خواهیم دیگران بگویند ، ادب آنست که ببینیم آیا کسان دیگر در جایگاه خویشند ؟ و حال ما در کجاییم ؟
ارد بزرگ: برای آنکه کسی را با ادب بنامیم و یا وارون براین ، باید کمی درنگ کرد و زمان را به کمک گرفت .
ارد بزرگ: مردم آدمهای بردبار را با ادب می دانند حال آنکه بردباری سنجشی درست نیست ! باید ادب آدمها را در آزمون ها سنجید و نه در سکوتها ...
ارد بزرگ: ادب خویش را هیچ گاه فرو مگذار ، با وجود آنکه مورد ریشخند باشی !
ارد بزرگ: به هنگام نکوهش هنگامه باران ، به بهره اش نیز بیاندیش .
ارد بزرگ: بارش باران تپش زندگی و مهربانی است .
ارد بزرگ: فرمانروای شایسته ارزش سربازان را کمتر از خود نمی داند .
ارد بزرگ: خردمندان همچون باران بر اندیشه های تشنه می بارند و دگرگونی های آینده را موجب می گردند .
ارد بزرگ: نم نم باران ، سبب بیداری خاک گشته و آن را شکوفا می کند ، خرد هم ناگهان پدید نمی آید زمانی بس دراز می خواهد و روانی تشنه باران .
ارد بزرگ: بارش باران از پستان گیتی ، فرزندان را در دل خاک جانی می دهد و زندگی را هویدا می کند و چه نیک مردان و زنانی که می بارند برای شکوفا شدن بستر آیندگان .
ارد بزرگ: باران مهر آسمان است نه بغض آن ، همانند آدمیان مهرورزی که می بارند و کینه توزانی که خشک و بی نشانند .
ارد بزرگ: روزهای سخت بهایی ست که باید برای سرفرازی پرداخت .
ارد بزرگ: خارهای کوچک زخم به جان نمی زنند ، بلکه با او می آمیزد برای روزهای سختر .
ارد بزرگ: آسیب دیده همیشه درهای رویاهایش کوچک و کوچکتر می شود ، مگر با امید که شرایط ما را دگرگون می سازد .
ارد بزرگ: مردان پیشآهنگ ، راه را با داشته های میهنی خویش باز می کنند و نه کمک اجنبی .
ارد بزرگ: آزادگان تهی دستی را ننگ می دانند و نه تهی دستان را .
ارد بزرگ: با بدیهای دیگران دل خویش را به سیاهی نیالاییم ، همواره ساز سادگیمان کوک باشد و نگاهمان امیدوار.
ارد بزرگ: آنکه درست سخن نمی گوید داناترین هم که باشد همگان بی سوادش می پندارند .
ارد بزرگ: همیشه آن که با شما هم آوا می شود و سخن شما را بازگو می کند نمی تواند هم اندیش شما نیز باشد .
ارد بزرگ: جنگ با روزهای سخت است که ما را پولادین می سازد .